หลายแบรนด์คิดว่าถ้าอยากขายได้ ต้องเร่งครับ ต้องกระตุ้นให้รีบตัดสินใจ รีบจอง รีบทัก รีบซื้อ ก่อนหมดโปร ก่อนของหมด ก่อนราคาขึ้น แต่ในความจริง ลูกค้าสมัยนี้ไม่ได้ขาดข้อมูล เขาขาด “ความมั่นใจ” และยิ่งโดนเร่ง เขายิ่งตั้งการ์ด เพราะกลัวโดนขาย กลัวตัดสินใจพลาด โพสต์ที่ยอมรับความไม่พร้อมจึงขายได้ดีกว่า เพราะมันทำให้ลูกค้ารู้สึกปลอดภัย ลดแรงต้าน และเปิดใจให้คุยต่อเองครับ

การเร่งทำให้คนรู้สึกเสี่ยง แต่การยอมรับทำให้คนรู้สึกปลอดภัย

เวลาคุณเร่ง ลูกค้าจะคิดในใจทันทีว่า “ทำไมต้องเร่ง” และ “ถ้าฉันรีบแล้วพลาด ใครรับผิดชอบ” ความรู้สึกเสี่ยงจะสูงขึ้นครับ แต่ถ้าคุณยอมรับความไม่พร้อม เช่น “ถ้ายังไม่ชัวร์ ไม่เป็นไรครับ” หรือ “เริ่มแบบเล็กก่อนก็ได้” ลูกค้าจะรู้สึกว่าแบรนด์ไม่ได้กดดัน เขาจึงกล้าถาม กล้าบอกงบ กล้าบอกปัญหาจริง เมื่อข้อมูลจริงออกมา การเสนอขายจะตรงขึ้น และปิดง่ายขึ้นกว่าการเร่งครับ

คนซื้อเพราะอยากเป็นคนเลือกเอง ไม่อยากถูกดัน การตัดสินใจที่มั่นคงต้องมาจากความรู้สึกว่า “ฉันเลือกเอง” ครับ โพสต์ที่ยอมรับความไม่พร้อมจะให้พื้นที่ลูกค้า เช่น ให้เขาคิดต่อ ให้เขาเช็กก่อน ให้เขาเลือกทางเริ่มแบบเสี่ยงน้อย พอเขาไม่รู้สึกถูกดัน เขาจะเริ่มเดินเข้ามาเอง และการเดินเข้ามาเองนี่แหละครับที่ทำให้ยอดขายคุณภาพสูงกว่า เพราะเขาพร้อมจริง ไม่ใช่ซื้อเพราะถูกเร่ง

โพสต์ที่ยอมรับความไม่พร้อม คัดคนที่ใช่ให้เข้ามาเอง

โพสต์เร่งขายมักดึงดูดคนที่สนใจโปรครับ แต่โพสต์ที่ยอมรับความไม่พร้อมจะดึงดูดคนที่สนใจ “ความสบายใจและความมั่นใจ” ซึ่งเป็นลูกค้าที่อยู่ยาวกว่า ต่อรองน้อยกว่า และซื้อซ้ำง่ายกว่า คุณกำลังคัดกรองกลุ่มลูกค้าที่ใช่โดยไม่ต้องพูดตรง ๆ และพอคนที่ใช่เข้ามา การขายจะไหลลื่นขึ้นเองครับ

โพสต์ที่ยอมรับความไม่พร้อมขายได้ดีกว่าโพสต์กระตุ้นเร่ง เพราะมันลดความเสี่ยงในใจลูกค้า ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยและเป็นคนเลือกเอง และยังคัดคนที่ใช่ให้เข้ามาโดยธรรมชาติครับ เมื่อแบรนด์ไม่เร่ง ลูกค้าจะกล้าเล่าความจริง และพอคุณเสนอได้ตรง เขาจะตัดสินใจเร็วขึ้นแบบไม่ต้องบีบ ยอดขายที่ได้จึงนิ่งกว่าและยืนระยะกว่าครับ